You brought the happiness

But soon it result in sadness

You brought me the luv

But u also tried to hate

You are my wish

But it is you, the last

You are my life

But you tried to kill me..

The questions and answers

Have the same word

Thats ‘you’….Yes…..

Its ‘you’ made me mortal and dead too

Myself

I myself is a question but 

I am ready to answer the question myself

Myself…is a self, deciding by oneself

Where nobody can interfere

Myself is a thing, which nobody can touch

Myself is love, where any one can place there heart

Myself is myself, who awe the way to the life…..

Hate this world….

Personal …..no feelings…no emotions….only secrets…hate this life.and the entire…nobody should be trusted…no love….only like is muchh…..damnnn…hate myself for mental stress and restrains..

ഒരു യുഗത്തിലല്ല വരും യുഗത്തിലല്ല 

എല്ലാ യുഗത്തിലും തോഴീ നീ

എന്നരികിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ

കാലയവനികയ്ക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞോരു

കലാലയ ശലഭമേ നിൻ ചിത്രവർണങ്ങൾ

മറക്കില്ലൊരുനാളും മരിക്കുവോളം

നിൻ ചിരിയുമാ രാവിൻ നിറമുള്ള കണ്ണടയും

നിൻ പാതയിൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്ന പുൽക്കൊടിയും 

മറക്കീല്ല നിൻ പാദങ്ങൾ തൻ നൊമ്പരം

നീയെന്നുമാ അമ്മതൻ അരുമയെങ്കിലും

എന്നുമെൻ മുൻപിൽ നീയാ മൃദുഭാഷി തൻ

കുഞ്ഞാടായി തളിർത്തുപോന്നൂ

ചെറുത്തീല്ല നിന്നെ പ്രണയിച്ചൊരാ കാമുകനെ

ചിന്തിച്ചൂ പകരം നിൻ വേരുകളെ

കുസൃതികാട്ടി പലപ്പോഴും, പിഴകൂടാതെ ക്ഷമിച്ചെപ്പോഴും

നിന്നെയോർക്കാത്ത രാവുകളശേഷം

നിശ്ചയമില്ലാതൊഴുകുന്ന പൊയ്കയായ്

കാണാമറയത്തെ നിശ്വാസങ്ങൾതൻ ധ്വനി

കർണപുടങ്ങളിൽ ഘോഷമുയർത്തീ

നീയെൻ കൂട്ടൂകാരി സഹോദരീ

നീർക്കുമിളപോൽ മിന്നിമറഞ്ഞോരു പ്രിയ തോഴി………….

മരതക കല്ലു പാകിയ മാനത്തിന്നക്കരെ

മഞ്ഞുതുള്ളികൾ തീർത്തൊരാ കൊട്ടാരവാതിലിൽ

മുത്തുവിരിച്ചൊരാ പരവതാനിമേലെ

മുത്തുക്കുട പിടിച്ചോരു മനോഹരി പൈങ്കിളി

മഴവില്ലു വരച്ചൂ മണിമുകിലുകൾ

മണിമുഴക്കീ ഋതുക്കളിൽ തോരാതെ

മണിനീർ മുത്തുകൾ പൊഴിച്ചൂ ഗഗനവും

മതിവരാതെയതേറ്റെടുത്തു വനികയും

മതികലതൻ ബിംബവുമായി രാവിൽ

മഞ്ഞുതുള്ളികുൾ തൻ പൊയ്കകൾ

മരണമില്ലീ മരതകമുത്തുകൾക്കൊരു ദിനം

മരച്ചില്ലകൾ തൻ അന്ത്യം വരെ……

നീ…..

നീർമണിച്ചിലമ്പുകൾ കിലുക്കി കിലുക്കി

നീലക്കസവിൽ ചിണുങ്ങിച്ചിലമ്പി

നീർമണിമുത്തുകൾ വാരിവിതറി

നീയെൻ കവിൾത്തടത്തിൽ തൊട്ട്തലോടി

നീയെന്തേ വൈകി എന്നുള്ളത്തിൽ ചേരുവാൻ

നീർപ്പളുങ്കു കൊട്ടാരം നിർമിക്കാൻ

നീറ്റലേകി അകന്നുപോയൊരാ രാവിൻ നെറുകയിൽ

നീർച്ചോലതീർത്തു ഞാൻ തേങ്ങിക്കരയവെ

നീയകന്നു പോയ് പരിഹാസം പൂണ്ടു, മന്ദസ്മിതത്തോടെ

നേരോടെ ഒരു വാക്ക് നോക്കി പറയാതെ……….